Schiermonnikoog

Wij waren een tijdje geleden naar Schiermonnikoog geweest. En ik wilde daar al eerder over schrijven maar we hadden zo veel foto's dat ik eerst moest gaan uitzoeken welke foto's ik op de website wilde zetten. Dat was wel veel werk want ik heb er ook ondertitels op gezet. En toen ging ineens mijn poot kapot. Mijn elleboog was ontzettend opgezwollen. Waarschijnlijk overbelast doordat ik teveel achter de computer heb gezeten. Want verder was er niet iets gebeurt waardoor het kon komen. Gelukkig gaat het nu weer een stuk beter. Ik moet nog wel rustig aan doen maar ik kan weer typen en jullie dan eindelijk vertellen over Schiermonnikoog.

Schiermonnikoog is de mooiste plek op de wereld voor honden, vind ik. Wij gaan er dan ook altijd een paar keer per jaar naar toe. Soms een dagje en soms een paar dagen. Dan blijven we daar slapen in een hotel bij het strand. Maar dezekeer gingen we voor 1 dag. Ik wilde Chara graag het eiland laten zien en als ze het ook net zo leuk zou vinden als ik dan gaan we de volgende keer weer een paar dagen. We gingen eerst in de auto. Ik had gelijk in de gaten waar we naar toe gingen toen we de stad uit reden (ik weet altijd precies waar we naar toe gaan) maar Chara wist natuurlijk van niks.

Met de auto zijn we helemaal naar de zee gereden. Vanaf daar moet je dan verder met de boot want de auto kan niet over het water heen. Chara vond het wel spannend op de boot. Ze was nog niet eerder op een boot geweest. Er was dus voor haar veel te zien op de boot.

Toen we aan waren gekomen mochten we, toen we de pier af waren, loslopen op de dijk naar het dorp. In het dorp moesten we weer aan de lijn tot we bij het strand waren. Toen we de duinen door het strand op liepen keek Chara haar ogen uit, zoveel zand en water had ze nog nooit gezien. Hier hebben we lekker veel lol getrapt, rennen, zwemmen en met elkaar spelen. Chara durfde niet zover de zee in als ik maar ik moet zeggen dat ze af en toe best wel haar best deed.

We zijn ook nog naar een restaurant geweest omdat de baasjes honger hadden gekregen. Ze hadden wel van alles voor ons mee genomen maar geen eten voor hun zelf. Vergeten, denk ik. In het restaurant werd Chara ineens heel erg misselijk en moest ze kotsen. Vast doordat ze water van de zee had binnen gekregen. Gelukkig konden de baasjes het snel opruimen want Chara schaamde zich dood daar met al die mensen om ons heen.

Toen de baasjes klaar waren met eten, zijn we weer terug gelopen over het strand. Chara ging toen wel een beetje vreemd doen. Ze deed elke honderd meter een plas. Om en om. Eén op het strand, één in het water. Ze wilde het eiland en de zee als haar territorium markeren. Dat zag er wel een beetje belachelijk uit. Want plassen in de zee heeft helemaal geen nut als je probeert je territorium af te bakenen. En ik kan het weten. Ik ben heel goed in het aan mezelf toe-eigenen van een gebied.

Aan het einde van de dag waren we allebei heel erg moe. Ik omdat ik toch de jongste niet meer ben. En Chara omdat ze heel veel had gerend en zo ontzettend veel nieuwe indrukken heeft opgedaan. Toen we eenmaal weer in de auto waren zijn we gelijk in slaap gevallen.

hoi Spike, dat ziet er echt tof uit zeg. Denk dat Moya en Roos dat ook wel helemaal super zouden vinden.
Ben wel heel blij dat het met je poot weer beter gaat hoor
Susanne () - 04 11 08 - 19:10

Jammer dat het voor jullie te ver is om voor een dagje te doen, anders hadden we met z’n allen kunnen gaan. Met drie van die leuke dames op pad, dat lijkt me wel wat.
Spike () - 05 11 08 - 22:26