Kap
Het is gewoon niet te geloven zeg. Ik heb een zere, open plek op mijn achterpoot. En dat moet je schoonhouden en verzorgen. Tenminste, dat vind ik. Mijn baasjes denken er heel anders over. Iedere keer als ik er maar even aan slik dan zeggen ze dat ik daar mee op moet houden. Wat ik dan deed was gewoon wachten tot ze weg waren of op bed lagen. Geen mens die me dan nog verteld wat er wel en niet mag. Toch?Maar nu hebben ze iets bedacht. Het komt van boven, want één van hun ging de kamer uit en ik hoorde iets stommelen op het plafond en toen kwam ze weer terug met een enorm wit ding. Het leek wel een scheve emmer zonder bodem. Een kap, noemen ze dat ding. En wat denk je? Nu doen ze elke keer als ze allebei weg zijn die kap om mijn nek. Heel erg onhandig. Ik bots er overal mee tegen aan. En ik kan mijn wond niet meer verzorgen. Maar het ergste is nog dat ik helemaal niks meer kan verzorgen. Er is geen plekje op mijn lichaam dat ik schoon kan maken zo. Nou, ze moeten het zelf maar weten! Als ik straks een enorme stinkhond word, is dat mooi hun eigen schuld.
