Wat een lekker din is hei tog hè?

Ik sgrok!!!!!!!!!

Ik was nog nooit so gesgrokken!!! Ik wist niet hoe snel ik weg moest rennen. Ik rende heel erg hard. Dood eng!

Em toen gebeurde het... Ik was so bang dat ik niet goet uitkeek em knalde tegen een boom. Dat deet wel heel erg seer. Maar ik had geen teid om te keiken of ik gewont was want Max kwam steeds digterbij. Dus rende ik snel weer ferder... Ik moest wel een beetje huilen vam de pein. Em toen sag ik ineens de baasin staan. Die riep mei al steets maar ik hat dat niet gehoort doordat ik so bang was. Maar toen ik haar sag was ik so blei dat ik nog sneller ging rennen. Em toen durfde Max mei gelukkig niet meer te pakken want de baasin vam Max was ook heel erg boos op Max.

Toen we tuis kwamen hat de baasin mij efen goet bekeken. Ik hat wel drie schaafplekken! Twee op mein foorpoot en één op mein agterpoot.

Ferder hat ik gelukkig niks. De folgende dag kwamen we Max weer tegen. Ik was geleik weer bang toen ik hem sag en ging tegen de baasin aanlopen om te proberen haar een andere kant op te duwen. Dat lukte niet maar Max mocht vam sein eigen baasin gelukkig niet naar mei toekomen.

Ik ben nu tog wel wat voorsigtiger geworden. Als een andere hond groter is dan ik, dan bleif ik mooi in de buurt van de baas of baasin.

Schiermonnikoog is de mooiste plek op de wereld voor honden, vind ik. Wij gaan er dan ook altijd een paar keer per jaar naar toe. Soms een dagje en soms een paar dagen. Dan blijven we daar slapen in een hotel bij het strand. Maar dezekeer gingen we voor 1 dag. Ik wilde Chara graag het eiland laten zien en als ze het ook net zo leuk zou vinden als ik dan gaan we de volgende keer weer een paar dagen. We gingen eerst in de auto. Ik had gelijk in de gaten waar we naar toe gingen toen we de stad uit reden (ik weet altijd precies waar we naar toe gaan) maar Chara wist natuurlijk van niks.

Met de auto zijn we helemaal naar de zee gereden. Vanaf daar moet je dan verder met de boot want de auto kan niet over het water heen. Chara vond het wel spannend op de boot. Ze was nog niet eerder op een boot geweest. Er was dus voor haar veel te zien op de boot.

Toen we aan waren gekomen mochten we, toen we de pier af waren, loslopen op de dijk naar het dorp. In het dorp moesten we weer aan de lijn tot we bij het strand waren. Toen we de duinen door het strand op liepen keek Chara haar ogen uit, zoveel zand en water had ze nog nooit gezien. Hier hebben we lekker veel lol getrapt, rennen, zwemmen en met elkaar spelen. Chara durfde niet zover de zee in als ik maar ik moet zeggen dat ze af en toe best wel haar best deed.

We zijn ook nog naar een restaurant geweest omdat de baasjes honger hadden gekregen. Ze hadden wel van alles voor ons mee genomen maar geen eten voor hun zelf. Vergeten, denk ik. In het restaurant werd Chara ineens heel erg misselijk en moest ze kotsen. Vast doordat ze water van de zee had binnen gekregen. Gelukkig konden de baasjes het snel opruimen want Chara schaamde zich dood daar met al die mensen om ons heen.

Toen de baasjes klaar waren met eten, zijn we weer terug gelopen over het strand. Chara ging toen wel een beetje vreemd doen. Ze deed elke honderd meter een plas. Om en om. Eén op het strand, één in het water. Ze wilde het eiland en de zee als haar territorium markeren. Dat zag er wel een beetje belachelijk uit. Want plassen in de zee heeft helemaal geen nut als je probeert je territorium af te bakenen. En ik kan het weten. Ik ben heel goed in het aan mezelf toe-eigenen van een gebied.

Aan het einde van de dag waren we allebei heel erg moe. Ik omdat ik toch de jongste niet meer ben. En Chara omdat ze heel veel had gerend en zo ontzettend veel nieuwe indrukken heeft opgedaan. Toen we eenmaal weer in de auto waren zijn we gelijk in slaap gevallen.

Nou....

Se moeten nu maar eens naar mei luisteren! Als ik op de bank wil liggen dan ga ik gewoon op de bank liggen. Em als ik in het plansoen sonder riem loop em ik wil in de bosjus bei die meneer langs gaan, die daar elke nagt slaapt, om hem efen wakker te maken dan ga ik gewoon bei die meneer langs. Em als ik op de honnesgool met alle baasjus em honnen wil kennusmaken in plaats van oefeningen doen dan ga ik gewoon met iedereen kennus maken. Em als wei een bot kreigen en Spike loopt er efen bei weg om wat te drinken dan pak ik gewoon sein bot erbei sodat ik twee botten hep. Die is dan mooi vam mei. Em als ik buiten, of in de auto, wil plaffen naar een andere hont dan plaf ik gewoon naar die andere hont. Ik hep dan gewoon iets belangreiks te fertellen.

Dat sein de Chara regels.........

Maar niet alteid hoor. Meestal ben ik wel lief en luister ik ook heel erg goet. Alleen soms hep ik daar gewoon efen geen sin in.

Wat je ervoor nodig hept is een park met heel veel kastanjebomen. Aan die kastanjebomen groeien bollen met stekels em in de herfst fallen die bollen naar beneden. Als se op de gront komen dan gaan se kapot en dan komt er een heel mooi bruin glat balletje uit. Dat noemen se een kastanje. Em met die kastanjes doe ik alteit een spelletje. Ik pak dan een kastanje in mein bek em begin daar sagtjes op te kauwen. Dat moet je niet te hard doen want dan gaat de kastanje geleik kapot en dat moet niet. Em dan sien (em horen) de baasjes het ook geleik dat je een kastanje in je bek hebt. En dat is niet de bedoeling. De bedoeling is dat se wel een beetje opletten. Als de baasjes dan "los" seggen dan gooi je de kastanje weer op de grond. Gewoon je tong uitsteken en dan valt-ie gewoon uit je bek. Daarna keik je snel om je heen em pakt geleik de eerstvolgende kastanje die je siet. Em dan begin je weer van voren af aan. Je hout ook dese kastanje weer in je bek totdat je baasje "los" segt.

So pak ik soms wel meer dan vijftig kastanjes als we hier een rondje door het plansoen lopen. En de baasjes vinden het ook leuk want se laten het niet merken maar ik sie wel dat se vaak moeten laggen als ik de kastanje weer uit mein bek laat vallen.

Probeer het maar eens. Het is echt een heel erg leuk spel om samen met je baasje te spelen.