Herfst-spelletje

Ik ken een heel leuk spelletje. Je kan het in de herfst samen met je baasje spelen.

Wat je ervoor nodig hept is een park met heel veel kastanjebomen. Aan die kastanjebomen groeien bollen met stekels em in de herfst fallen die bollen naar beneden. Als se op de gront komen dan gaan se kapot en dan komt er een heel mooi bruin glat balletje uit. Dat noemen se een kastanje. Em met die kastanjes doe ik alteit een spelletje. Ik pak dan een kastanje in mein bek em begin daar sagtjes op te kauwen. Dat moet je niet te hard doen want dan gaat de kastanje geleik kapot en dat moet niet. Em dan sien (em horen) de baasjes het ook geleik dat je een kastanje in je bek hebt. En dat is niet de bedoeling. De bedoeling is dat se wel een beetje opletten. Als de baasjes dan "los" seggen dan gooi je de kastanje weer op de grond. Gewoon je tong uitsteken en dan valt-ie gewoon uit je bek. Daarna keik je snel om je heen em pakt geleik de eerstvolgende kastanje die je siet. Em dan begin je weer van voren af aan. Je hout ook dese kastanje weer in je bek totdat je baasje "los" segt.

So pak ik soms wel meer dan vijftig kastanjes als we hier een rondje door het plansoen lopen. En de baasjes vinden het ook leuk want se laten het niet merken maar ik sie wel dat se vaak moeten laggen als ik de kastanje weer uit mein bek laat vallen.

Probeer het maar eens. Het is echt een heel erg leuk spel om samen met je baasje te spelen.

Groetjes van Chara

Bot

Keik eens wat wei net hebben gekregen....

Allebei een heel groot bot. Lekker hoor!!!
Dankjewel baasjes!

Groetjes van Chara

Dieredag

Het was fandaag dieredag. Em dat beteket dat honnen dan extra fewent worden. Em ik fint dat heelmaal niet erg. Want we kregen extra feel knuffels fandaag. Ik ben heelmaal gek op knuffels.

Em we hebben buiten, agter huis, gegeten. Dat was natuulik feest.  Normaal moeten we alteid binnen eten maar fandaag kregen we pens em dat ruikt zo lekker dat we dat buiten mogen opeten.

Ik moes fandaag ook weer naar sgool. Sgool is soms wel heel erg saai. Ik froeg steeds heel sachtjes aan de baasin of we niet wat leuks konden doen. Maar dat wilde se niet. Se sei dat ik goed moest opletten en moet leren gedult te hebben. Dat is wel heel erg moelik hoor! Maar ik hep al uitgefonden hoe ik het self een stuk geselliger kan maken daar. Soms moet de baasin de riem loslaten. Befoorbeelt als we "hier" of "bleif" moeten oefenen. Nou, em als se dan de riem loslaat dan kan je gewoon naar de andere honnen toegaan. Em gelukkig was er in de andere groep naast ons ook een hont die het heel saai font em die was ook los dus gingen we lekker samen rennen ofer het feld. We froegen alle andere honnen om mee te rennen omdat het dieredag was. Maar de andere honnen durfden dat niet. Wei lekker wel!

Mein friend Boy was er ook weer. Als we les hebben dan sein we heel braaf en gaan we niet meer steets proberen naar elkaar toe te gaan. Want we weten nu dat we aan het eint van de les alteid toch nog efen lekker met elkaar mogen spelen. Dat fint ik nog steeds het allerleukste van de honnesgool.

De baas van Boy heeft forige week fotoos vam mei gemaakt. Die heeft hei naar onse baasen toe gemeeld. Op die fotoos kan je sien hoe goet ik mein best heb gedaan foor het kommadoo "hier".

En self hadden we ook nog fotoos gemaakt van het kommadoo "af". Dat hat ik in één keer goet gedaan. Knap hè vam mei?

Ferder hebben Spaik en ik fandaag niet so feel samen gedaan. Dat komt omdat Spaik feel moet rusten. Spaik hat forige week sondag somaar ineens een hele dikke voorpoot. Toen we sondagmorgen wakker werden sat er een hele grote bobbel op sein elleboog. Spaik kon heelmaal niet meer goet lopen em foelde sich ook heel erg siek. Ik hat wel door dat het niet goet met Spaik ging em hep hem lekker met rust gelaten. Maar ik was wel ongerust hoor. Ik ging wel steets efen bei hem keiken. Sein poot wert steets dikker. Maandag sein de baasen met Spaik naar de dokker gegaan. De dokker sei dat hei 40 graden koorts hat em een sleimbuursonstekin in sein elleboog. Em toen kreeg hei heel feel pillen mee naar huis. Die heeft hei steeds heel braaf opgegeten em nou gaat het alweer feel beter met hem. Fandaag wilde hei selfs wel weer met mei spelen. Dat was wel fein want ik hep dat wel heel erg gemist.

Spaik kan nu dus ook niet tiepen met die sere poot. Em dat is wel jammer foor jullie. Want wei sein een poosje geleden naar Sgiemonnikoog geweest en we hadden met elkaar afgesproken dat hei daar een stukje ofer sou gaan tiepen. Maar Spaik belooft jullie dat sodra hei weer kan tiepen dat hei jullie dan gaat fertellen ofer Sgiemonnikoog. Goet?

Groetjes van Chara