Stomme gefiets

Snapt ze dat nou niet, die bazin van mij. Dat ik met haar mee moet naar het plantsoen, terwijl de baas gewoon thuis is, om haar te beschermen, vind ik nog okee. Dat is niet zo ver van huis. Maar hoe ze het in haar hoofd haalt om te gaan fietsen zonder de baas dat gaat geheel langs mij heen. Kijk, als hij nou niet thuis is dan begrijp ik het nog. Dan proberen we hem te zoeken.

Steeds verder ging ze weg. Af en toe stapte ze af en ging lopen. Ik denk dat ze de weg kwijt was of zo, maar dan kon ik in ieder geval even hier en daar wat markeren zodat ik in ieder geval de weg naar huis wel weer terug zou kunnen vinden. In geval van nood, zeg maar.

Uiteindelijk had ik het gehad en heb ik maar voorzichtig geprobeerd haar in de richting van huis te sturen. Wat overigens niet eens erg makkelijk is, want ze is ook nog eens super-eigenwijs en koppig. Maar ik heb wel gewonnen. Je moet even doorzetten maar dan volgt ze adviezen toch wel op. En om haar even een goed voorbeeld te geven ben ik steeds sneller gaan rennen naarmate we dichter bij huis kwamen. Zodat ze weet dat dat gewoon de plaats is waar ze thuishoort en niet kilometers er vandaan.

Groetjes van Spike